Urodziła się w 1939 roku w Łodzi. W 1966 roku uzyskała dyplom Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w pracowni prof. Teresy Tyszkiewicz i prof. Zdzisława Głowackiego. Po studiach pracowała jako scenograf w polskim przemyśle filmowym (m.in. przy filmie "Faraon"), a potem jako grafik reklamowy. Od trzydziestu lat uprawia wyłącznie malarstwo.

W jej twórczości można wyróżnić trzy etapy:
ZOOMIZM - Jej obrazy z tego okresu skupiają ostrość na jednym punkcie pozostawiając inne w impresjonistycznym zamgleniu. Artystka osiągnęła niepowtarzalną, jedyną w swoim rodzaju grę światła i barw przypominającą efekt zastosowania zoomu w aparacie fotograficznym. Francuscy krytycy sztuki nazwali ten nowy styl "zoomizmem".

ABSTRAKCJA - Okres ten różni się od zoomizmu przede wszystkim szerszym i śmielszym użyciem kontrastu koloru i formy. Obrazy są bardziej graficzne, techniczne, budujące ciągi skojarzeń. Artystka stosuje rozmaite formy malarskie, od lekkiej deformacji do pełnej abstrakcji.

CYKLE TEMATYCZNE - Posługując się doświadczeniem z poprzednich okresów artystka szuka w sztuce uporządkowania i wysublimowanych wrażeń estetycznych, dążąc do harmonii i doskonałości zestawień. Radykalne kontrasty przeplatają się z subtelnym przenikaniem barw. Powstają obrazy pełne światła, koloru i przestrzeni, wprowadzające widza w świat mistyki i duchowości, nie pozbawionych jednak tempa i drgań na miarę XXI wieku.

Prace Haliny Kwiecińskiej-Bonikowskiej prezentowane były na wernisażach indywidualnych i zbiorowych w kraju i za granicą. Jej obrazy zdobią wnętrza wielu ambasad, firm, banków, kancelarii prawniczych, biur handlowych, przedstawicielstw, instytucji finansowych. Znajdują się także w kolekcjach prywatnych m. in. w Wielkiej Brytanii, Włoszech, Niemczech, Francji, Szwajcarii, USA, Kanadzie, Japonii, Austrii, Grecji, Kolumbii.